Kocie interakcje oczami naukowców

Nowe badanie, opublikowane w prestiżowym „Nature”, rzuca nowe światło na złożoność relacji między kotami. Specjalnie dla Was przygotowałam dla was streszczenie najważniejszych informacji z tego artykułu.

Kocie relacje często klasyfikowane są jako afiliacyjne (przyjazne) lub agonistyczne (konfliktowe). Jednak ocena tych interakcji przez właścicieli lub profesjonalistów może napotykać trudności w odróżnieniu zabawy od prawdziwych zachowań agonistycznych, szczególnie gdy w grę wchodzą elementy obu tych zachowań. Na przykład, problem pojawia się, gdy jeden kot chce zakończyć zabawę, a drugi dąży do kontynuacji interakcji, co może prowokować bardziej otwarte zachowania agonistyczne.

Aby zbadać tę hipotezę, na podstawie filmów zebranych od właścicieli i z YouTube przeprowadzono obserwacje behawioralne 105 unikatowych interakcji „dwukotowych” (N = 210). Analizowano częstotliwość i czas trwania sześciu elementów zachowań. Dane dotyczące interakcji zostały opisane przez czterech ekspertów ds. zachowania kotów jako „zabawowe”, „pośrednie” lub „agonistyczne”. Gdy koty są młode i bawią się, poprzez wzajemne zmagania bez wokalizacji, najprawdopodobniej jest to zabawa. Z drugiej strony, gdy pojawiają się przedłużone przerwy w aktywności, wokalizacja i gonitwa, takie interakcje mogą nie spełniać wymogów wzajemnej zabawy społecznej i są zrównoważone pewnym stopniem reakcji agonistycznej. Ważne jest również zauważenie wzajemności wymienianych zachowań podczas oceny interakcji między dwoma kotami przez ich właścicieli lub profesjonalistów w procesie diagnostycznym. Im bardziej wzajemna interakcja jest bez agonizmu, tym bliżej jest do prawdziwej wzajemnej zabawy społecznej.

Takie strukturalne, obiektywne podejście do oceny zachowania pozwala na racjonalne i naukowe wnioskowanie o najbardziej prawdopodobnym stanie emocjonalno-motywacyjnym każdego z kotów biorących udział w interakcji. Ważne jest, aby rozpoznać, że interakcje mogą różnić się w różnych dniach lub nawet z jednej okazji na drugą w ciągu dnia, ponieważ zmieniają się bezpośrednie potrzeby i pragnienia kotów. Dlatego pojedynczy incydent nie przewiduje relacji, tj. nawet kilka agonistycznych spotkań między dwoma kotami może nie wpłynąć na ich ogólną długoterminową relację. Na przykład, jeśli dwa koty często ocierają się o siebie, pielęgnują się nawzajem, mają tendencję do spania w bliskim kontakcie, dzielą się zasobami i witają się z uszami w górze, sporadyczne agonistyczne wymiany mogą nie być problemem, o który właściciel powinien się zbytnio martwić. Jednak, jeśli zachowania świadczące o tym, że koty są częścią tej samej grupy społecznej, są niejasne, np. kiedy koty śpią blisko siebie, ale nigdy w bliskim kontakcie fizycznym, wzajemne ocieranie się nie jest częste, a sesje pielęgnacji często kończą się agonizmem, a ich interakcje międzykocie są tylko okazjonalnie wzajemne, w tym jest mało lub brak „zapaśnictwa”kociach zapasów” i pewna wokalizacja, może to sugerować napięcie w ich relacji z ryzykiem dla zdrowia fizycznego i psychicznego. Wyniki opisywanego badania dostarczają cennych praktycznych dowodów, które mogą pomóc właścicielom w wykrywaniu oznak napięcia między kotami na wczesnym etapie. Wcześniejsze wykrycie i konsultacja z profesjonalistą behawioru kotów mogą zwiększyć prawdopodobieństwo skutecznego zarządzania relacją i zapobiec poważnym problemom, które mogłyby prowadzić do oddania i/lub eutanazji jednego lub obu kotów.

Zachęcam do przeczytania całego artykułu, (link poniżej) aby uzyskać więcej informacji na temat subtelności w zachowaniach kotów domowych, które mogą pomóc w lepszym rozumieniu i interpretacji ich interakcji społecznych.

Gajdoš-Kmecová, N., Peťková, B., Kottferová, J. et al. An ethological analysis of close-contact inter-cat interactions determining if cats are playing, fighting, or something in between. Sci Rep 13, 92 (2023). https://doi.org/10.1038/s41598-022-26121-1

Categories: Porady